Czy warto kupić kijki trekkingowe do biegania?

Wyprawy w teren, biegi górskie czy wymagające ultramaratony stawiają przed naszymi ciałami ogromne wyzwania. Kiedy do pokonania są setki metrów przewyższeń, nogi wykonują tytaniczną pracę. Istnieje sposób, dzięki któremu można sobie ułatwić zadanie – specjalistyczne kije trekkingowe do biegania (często nazywane po prostu kijkami trailowymi) to dla wielu biegaczy prawdziwy game changer.

Dowiedz się, dlaczego opłaca się wdrożyć je do swojego treningu oraz na co zwrócić uwagę podczas zakupu.

Dlaczego warto biegać z kijami w terenie?

Bieganie z kijami trekkingowymi np. takimi z https://www.skalnik.pl/sprzet-turystyczny/akcesoria-turystyczne/akcesoria-turystyczne-kije-trekkingowe to nie tylko kwestia wygody, ale przede wszystkim czysta biomechanika. Badania naukowe potwierdzają, że odpowiednia technika pozwala przenieść znaczną część obciążenia z kończyn dolnych na obręcz barkową i ramiona.

Główne zalety stosowania kijów na trasie:

• odciążenie stawów i mięśni – kije pozwalają rozłożyć ciężar ciała, co zmniejsza nacisk na stawy kolanowe, skokowe i biodra nawet o kilkadziesiąt procent (w zależności od nachylenia terenu i techniki). Podczas zbiegania z kolei skutecznie odciążają mięśnie czworogłowe uda;
• większa stabilność i trakcja – w kontakcie z luźnymi kamieniami, błotem, mokrą trawą czy śniegiem kije działają jak dodatkowe punkty podparcia, drastycznie zmniejszając ryzyko poślizgnięcia i upadku;
• lepsze tempo na podbiegach – dynamiczna praca ramion pozwala dosłownie „wdrapywać się” pod górę szybciej i przy mniejszym wydatku energetycznym nóg, co ma kolosalne znaczenie w biegach ultra (powyżej 50 km);
• korekta postawy – kije ograniczają boczne kołysanie tułowia, pomagają utrzymać wyprostowaną sylwetkę oraz ułatwiają zachowanie optymalnego rytmu (kadencji).

Typy konstrukcji kijków trekkingowych: składane, teleskopowe i jednoczęściowe

Wybór systemu składania determinuje to, jak szybko będziesz w stanie spakować sprzęt w trakcie biegu, a także jak stabilny będzie on pod naciskiem.

Składane kije biegowe (typu Z)

To bezapelacyjnie najpopularniejszy wybór wśród biegaczy trailowych i ultramaratończyków. Konstrukcja ta składa się zwykle z trzech lub czterech segmentów połączonych wewnętrzną linką. Po zwolnieniu blokady kij składa się błyskawicznie do bardzo kompaktowych rozmiarów, dzięki czemu bez problemu mieści się w plecaku biegowym lub pasie biodrowym.

Główną zaletą jest tu niska waga oraz szybkość obsługi. Wadą z kolei bywa nieco niższa sztywność poprzeczna (w porównaniu do kijów jednoczęściowych) oraz brak możliwości regulacji długości w podstawowych modelach.

Teleskopowe kije regulowane

Konstrukcja ta pozwala na płynną zmianę długości dzięki zewnętrznym klamrom blokującym (typu lever-lock) lub systemom skręcanym (twist-lock).

Największą zaletą rozwiązań teleskopowych jest uniwersalność – możesz w kilka sekund skrócić kije na stromy podbieg lub wydłużyć je na czas wymagającego zbiegu. To właśnie dlatego doskonale sprawdzają się w zmiennym, bardzo zróżnicowanym terenie. Minusem jest jednak nieco wyższa waga całego systemu oraz wolniejszy, bardziej skomplikowany proces składania w locie.

Kije stałe (jednoczęściowe)

Są one pozbawione jakichkolwiek systemów regulacji czy składania, dlatego można je uznać za najtrwalsze i najbardziej sztywne konstrukcje na rynku. Zapewniają bezkompromisowy transfer energii, co czyni je doskonałym wyborem na szybkie pionowe wyścigi. Ponadto brak ruchomych części eliminuje ryzyko przypadkowego złożenia się kija lub awarii zatrzasku. Największą wadą pozostaje jednak brak mobilności – takich kijów nie schowasz do plecaka na płaskich odcinkach trasy, musisz cały czas nieść je w dłoniach.

Karbon czy aluminium? Wojna materiałowa

Materiał, z którego wykonano rurki, decyduje o wadze zestawu oraz jego odporności na uszkodzenia mechaniczne. W dalszej perspektywie – o satysfakcji z zakupu.

Włókno węglowe

Kije karbonowe ważą zaledwie ok. 150–250 g (na sztukę). Charakteryzują się najwyższym stosunkiem sztywności do masy oraz tłumieniem drgań powstających przy uderzeniu o twarde podłoże. Ich wadą jest jednak podatność na uderzenia punktowe.

Aluminium

Modele aluminiowe są cięższe (zazwyczaj ok. 200–300 g na sztukę), ale cechują się większą elastycznością oraz odpornością na uszkodzenia. W przypadku niefortunnego zaklinowania między kamieniami aluminium najpewniej się wygnie, ale nie pęknie – dzięki temu kij często można naprostować jeszcze na trasie i kontynuować bieg.

Podsumowanie

Inwestycja w dobre kijki trekkingowe do biegania to najprostsza droga do zachowania zdrowych kolan, poprawy stabilności oraz wypracowania lepszego tempa na górskich trasach. Wybierz ultralekki karbon, jeśli liczy się dla Ciebie każda sekunda i niska waga. Postaw na elastyczne aluminium, jeśli szukasz maksymalnej trwałości na kamienistych szlakach. Dopasuj sprzęt do swoich potrzeb, opanuj technikę na treningach i ruszaj na podbój przewyższeń!